Bakan Ömer Dinçer son 2 yılda soruşturma açılan 7 bin üniversiteliden 4 bin 600’ünün okuldan uzaklaştırıldığını, 55’inin atıldığını açıkladı. CHP’li Ağbaba ‘üniversitelerde faşizm yaşanıyor’ dedi.

Milli Eğitim Bakanı Ömer Dinçer, 2010 ve 2011’de toplam “7 bin 43 üniversite öğrencisi hakkında soruşturma açıldığını”, bu öğrencilerden 4 bin 602’sinin okuldan uzaklaştırıldığını, 55’inin ise atıldığını açıkladı.

İstanbul Bağımsız Milletvekili Levent Tüzel, Başbakan Tayyip Erdoğan’a “son 2 yıl içinde üniversite öğrencilerine YÖK’ün ve rektörlüklerin uygulamalarını, hükümetin eğitim politiklarını protesto etmek, harç, ulaşım, yurt, kantin, yemekhane fiyatlarını protesto etmek, öğrencileri eyleme ya da etkinliğe katılmak üzere galeyana getirmek, okula soda getirmek, okula simit, poğaça, ekmek ile girmek, anadilde eğitim haklarını savunmak, ıslık çalmak, halay çekmek, toplu şekilde müzik dinlemek, puşi takmak, Evrensel gazetesi dağıtmak, duyuru ve tanıtım amacıyla okul içerisinde masa açmak, afiş asmak, bildiri dağıtmak, toplantı, eylem, müzik dinletisi, panel, film gösterimi, kitap okuma etkinliği düzenlemek gibi gerekçelerle kaç soruşturma açıldığını” sordu. Tüzel, soruşturmalar sonucunda öğrencilerin aldığı cezaların da bilgisini istedi. Bakan Dinçer, soru önergesine YÖK verilerine dayanarak verdiği yanıtta, “2010 ve 2011 yıllarında toplam 7 bin 43 öğrenciye soruşturma açıldığını” belirtti. Dinçer, açılan soruşturmalar sonucunda “iki yılda 1477 öğrencinin uyarı, 897 öğrencinin kınama, 4 bin 602 öğrencinin okuldan uzaklaştırma, 55 öğrencinin ise okuldan atılma cezası aldığını” kaydetti.

YARGIDAN ÖNCE ÜNİVERSİTE CEZASI

CHP Malatya Milletvekili Veli Ağbaba ise üniversitelerdeki soruşturmaları “12 Eylül’den daha karanlık bir tablo” olarak nitelendirdi. Ağbaba, öğrencileri yargıdan önce üniversitelerin cezalandırdığını belirterek, “Rektörler kendilerini mahkeme yerine koyuyor. 12 Eylül’de askerler vardı, şimdi rektörler, dekanlar, üniversite öğretim görevlileri, Milli Eğitim Bakanlığı var. Yaşananlar 12 Eylül’den beterdir, üniversite faşizmidir” dedi. Öte yandan Türkiye’de 500’den fazla üniversite öğrencisinin de “sudan bahanelerle” tutuklu bulunduğunu dile getiren Ağbaba, “Rusça tercümanı olduğu için ya da gazetecilik yaptığı için tutuklu olan öğrencilerimiz var” diye konuştu.

TÜRKİYE’de eğitimle ilgili sivil toplum örgütleri yıllardır kampanyalar yürütüyor. En akılda kalan slogan ‘7 çok geç’ sloganı.

Söylenmek istenen, okul öncesi eğitimin önemi. Çocuk okulla yedi yaşında tanışırsa, hayata da dezavantajlı başlıyor çünkü.
İşte bu sloganla birlikte yürütülen kampanyalar sonucu, çok kısa zamanda çok büyük bir başarı elde edildi ve Türkiye’de okul öncesi eğitimde okullaşma oranı yüzde 60’a kadar geldi. Sıfırdan gelinen bu nokta gerçekten mucizevi bir başarı öyküsü. Kampanyalar aynı hızda devam etse, iki yıla kalınmadan yüzde 100 okullaşmaya da ulaşılacaktı.
Ama artık ulaşılamayacak. Çünkü, artık eğitime başlama yaşı yedi değil altı, hatta beş ile altı yaş arası.
E siz ilkokul birinci sınıfa 5-6 yaş arası çocuğu alırsanız ana sınıfına da 4-5 yaş arasını mı alacaksınız? Siz olsanız kendi çocuğunuzu gönderir misiniz o yaşta, o çağda?
Yeni eğitim yasasının ilk kurbanı ana sınıfları olacaktır. Son 6-8 yıla sığan olağanüstü çabalar, olağanüstü başarılar ve akan inanılmaz kaynak şimdi heba olma tehlikesiyle karşı karşıya.
Okula başlama yaşının erkene alınmasının çıkaracağı pedagojik güçlükler de cabası.
Belli ki Milli Eğitim Bakanlığı bu güçlüklerin farkında, ilkokul birinci sınıf müfredatı tamamen değişecekmiş. Böyle haberler çıkıyor gazetelerde. Artık okuma-yazma oyunlarla öğretilecekmiş.
Mecburen oyunla öğretilecek, çünkü o yaştaki çocuğu düz okul sıralarında günde beş saat oturtmak imkansız. Onları oyun çemberlerine alacaksınız, dersi sıralarda değil halıların üzerinde yerde yapacaksınız vs.
Sadece bu da değil. Dersin öğretmenlerini de ya baştan sona değiştirecek ya da kapsamlı bir eğitimden geçireceksiniz. Bugün varolan birinci ve ikinci sınıf sınıf öğretmenlerinin daha küçük bir yaş grubu için ayrıca formasyon kazanması, o yaş grubuna başka türlü bir sevecenlikle yaklaşıp eğitim vermesi gerekecek.
İdeal durumda sınıf araç gereçlerinin de değişmesi gerekir. Oyuncaklar, oyun blokları, oyun hamurları vs gibi yepyeni araç gereçlerin birinci sınıflara girmesi gerekir.
Kısacası, ilkokulun birinci sınıfı okuma yazma da öğretilen bir ana sınıfına dönüşmek durumunda. Yoksa yaşanacak travmanın, erken eğitim döneminde yaşanacak başarısızlıkların hesabını tutamaz hale gelebiliriz. Bir kuşak çocuğumuzu feda edebilir miyiz?
Doğrusu, okul öncesi eğitimin de zorunlu eğitim kapsamına alınarak 1-5-3-4 düzeni kurulmasıydı. Dörder yıllık kademelendirmede
inat edilse bile başlangıca 1 yıllık okul öncesi eklenmeliydi ve en önemlisi bugün yazılı olan okula başlama yaşı (60-72 ay aralığı yani) okul öncesi eğitime başlama aralığı olmalıydı.
‘Çocuklarımıza 1 yıl kazandırıyoruz’ cümlesi bana göre çok sakıncalı bir cümle.

Gaziantep’te var, Eskişehir’de var ama İstanbul’da yok...

İKİ gün önce gazetelerde haberini okudum, Sabancı Grubu finansmanını üstlenmiş, Eskişehir Büyükşehir Belediyesi de arsayı vermiş ve böylece Eskişehir’e bir ‘planeteryum’ yapılmış.
Daha önce de CNN Türk’ün bir hafta boyunca süren Gaziantep çıkarması sırasında Göksel Özköylü’nün haberinden öğreniştim, bu şehrimizde de yepyeni bir ‘planeteryum’ var.
Bilmiyorum başka bir şehrimizde eski veya yeni başka planateryumlarımız var mı ama bildiğim bir şey var: Yıllardır bu konuda uğraşılmasına rağmen koca İstanbul’da bir planeteryumumuz hâlâ yok.
Planeteryum, tepesi kubbe olan büyükçe bir salon demek. O kubbede gökyüzünü yansıtıyorlar size. Yıldızları, uzak ve yakın gök adalarını vs görebiliyorsunuz. Burası bir eğlence merkezi olmaktan çok bir eğitim
merkezi.
Dünyanın büyük şehirlerinde onlarca planeteryuma gitmiş biri olarak söylüyorum, buralar sürekli okullar tarafından ziyaret edilen ve küçük çocuklara astronomi ile fiziğin bu güzel dalı ile ilgili çok ilgi çekici bilgilerin verildiği birer merkez.
İstanbul’da iki tane çok güzel ve devasa boyutlarda akvaryumumuz var. Bu akvaryumlara da oğlumla birlikte defalarca gittim. Her seferinde içeride büyük kalabalıklar gördüm. Yani özel şirketlerin işlettiği böyle yerler aslında kârlı da olabilir.
En son İstanbul’da, Topkapı civarında, kaldırılan eski otobüs garajlarının orada bir planeteryum yapma tasarıları vardı, acaba ne oldu?

Okula başlama yaşı: İki feryat...

OKUYUCULARIM eğitimle ilgili ideolojik olmayan teknik konuları yazıyorum diye beni mektup bombardımanına tutuyor. En çok sorulan soru, çocuklarının ne zaman okula başlayacağı sorusu.
Bakın dün aldığım mektuplardan ikisini paylaşmak istiyorum:
‘Yasayı açıkça maddeleştirdiğiniz için teşekkürler. Anlamadığım bir konu şu: Bu sene 2006 doğumlular ilkokul 1’e başlıyor. Örneğin benim kızım Aralık 2006 doğumlu ve
okula başladığında 69 aylık olacak. Bu yasa geçmiş olsa ne fark edecekti?’
İkinci mektup şu:
‘Sizin yazınızdan sonra Fikri Işık ve Nabi Avcı’nın Meclis’teki ofislerini aradım ve danışmanlarıyla görüştüm. Onlar 60-72 ay arasındaki çocukların okula başlamak zorunda olduklarını, örneğin Eylül 2012’de 67 aylık öğrenci okula başlamazsa 1 yıl sonra 79 aylık olacağı için (üst limiti -72 ay- geçeceğinden dolayı) okula başlamak zorunda olduğunu ifade ettiler.
Siz yazınızda bunun isteğe bağlı olduğunu ifade etmiştiniz. Bir baba olarak şu anda büyük bir karışıklık yaşıyorum. Çocuğumu 67 aylık olarak okula göndermek istemiyorum, bu hakkımın olması gerektiğini düşünüyorum ve benim gibi düşünen bir çok veli var. Bizlere bu hak verilmeli. Bu konuda sesimiz olursanız sevinirim.’
Bu konuda yasanın amir hükmü olduğu ve çocuğu okula göndermemenin cezası gün başına 15 lira gibi büyük bir para olduğu için, önümüzde tek bir ümit kapısı var: Bakanlar Kurulu yasanın uygulamasını 2012-13 değil de 2013-14 öğretim yılına bırakır, bu arada da okula başlama yaşı konusunda yeni bir düzenleme yapılabilir.
Yoksa 72 aydan küçük çocuklarımızı bağırta bağırta okula göndereceğiz.
İsmet  Berkan
 (hürriyet) 

TÜBİTAK'ın ABD'deki Türk araştırmacılara yönelik “Avrupa Komisyonu'nun desteğiyle Amerika'dan Türkiye'ye dön” sloganıyla etkinlik başlattı...

Ankara 06 Nisan 2012 –Türkiye’nin araştırmacılar için bir cazibe merkezi haline geldiğini göstermek amacıyla, TÜBİTAK tarafından 2010 yılında başlatılan “Hedef Türkiye” çalıştaylarının üçüncü serisi Nisan 2012 ayında ABD’de gerçekleştirecek.

Çalıştaylar, TÜBİTAK temsilcileri ve Türkiye’den 20’ye yakın üniversite ve sanayi kuruluşunun katılımıyla, 10 Nisan’da Maryland/Washington D.C., 12 Nisan’da New York ve 14 Nisan’da Chicago’da gerçekleştirilecek.

Cazip imkânlar nedeniyle araştırmalarını ABD’de sürdüren Türk ve yabancı araştırmacılara "Avrupa Komisyonu ve TÜBİTAK destekleri ile Amerika’dan Türkiye’ye dönebilecekleri” çağrısının yapıldığı “Hedef Türkiye Çalıştayları”, 2010 yılından bu yana TÜBİTAK AB Çerçeve Programları Ulusal Koordinasyon Ofisi (TUBİTAK UKO) tarafından organize ediliyor. Çalıştaylar ile; araştırmacıların gerek ulusal gerekse de uluslararası Ar-Ge desteklerini kullanarak Türkiye Araştırma Alanı'na katkı yapabilecekleri mekanizmalardan haberdar olmaları hedefleniyor.

Çalıştaylarda, ABD’deki araştırmacılar Türk akademi ve sanayi kuruluşları temsilcileri ile biraraya gelme imkanı elde ederek, Türkiye’deki kurumları yakından tanıma fırsatı buluyor. Kendilerine sunulan burs ve araştırma destekleri hakkında güncel bilgiler alan araştırmacılar Türkiye’nin kendileri için nasıl bir cazibe merkezi haline geldiğine de tanık oluyor. Çalıştaylar ile ayrıca, yurtdışındaki Türk araştırmacılarımız, AB destekli fonları kullanarak Türkiye’de kısa süreli araştırma yapma konusunda da teşvik ediliyor.

TÜBİTAK bilim-teknoloji insan kaynağı stratejilerinde, dünya çapında bilimsel faaliyette bulunan, dünya standartlarında Ar-Ge yapan, dünyaya açık bir Türkiye Araştırma Alanı’na ulaşılması için, beyin dolaşımından, yani bilgi kazanımı için beyinlerin etkileşiminden yana bir politika izliyor. Bu çalışmalarla Türkiye, Avrupa dışından Avrupa’ya gelmek üzere yapılan araştırma desteği başvurularında en çok başvuruyu alan ülke oldu. TÜBİTAK UKO’nun yürüttüğü faaliyetler özelinde ise bugüne kadar 155 Türk araştırmacı Avrupa Birliği 7. Çerçeve Programı “Marie Curie Araştırma Programları ve Bursları” desteklerinden yararlanarak Türkiye’ye geri döndü.

Annesinin üstten kollarından, alt kattaki komşusunun da ayaklarından tutup düşmesini engelemeye çalıştıkları M.Ç., diğer komşularının da yardımıyla kollarından tutulup içeri çekilerek kurtarıldı.

Olay, bugün saat 13.10 sıralarında 10 katlı apartmanın 8’inci katında meydana geldi. İddiaya göre, 9’uncu sınıf öğrencisi M.Ç.’nin elinde cep telefonu gören annesi 42 yaşındaki H.Ç., ”Senin telefonun yok. Bu cep telefonu kimin?” dedi. Ardından anne ve kız tartıştı. Odasına giren M.Ç. pencereden sarkıp intihara kalkıştı. Durumu fark eden annesi H.Ç., kızının düşmemesi için kollarından tututup içeri çekmek istedi.
Bu sırada gürültüyü duyan alt kattaki komşu da genç kızın ayaklarından tututtup düşmesini engellemeye çalıştı. Anne H.Ç.’nin yardımına komşuları koştu H.Ç., yardıma gelen komşularına kapıyı açmaya giderken M.Ç. de pencerenin pervazından tutunarak bekledi.

Liseli kız daha sonra komşular ve annesi tarafından güçlükle içeri çekirelerek ölümden son anda kuruldu. M.Ç., ambulansla Selçuklu Ünivertesi Selçuklu Tıp Fakültesi Hastanesi’ne kaldırıldı. Olayla ilgili soruşturma sürüyor.